महा पोलीस न्यूज । चेतन वाणी । मराठी आणि हिंदी चित्रपटसृष्टीतील दिग्गज अभिनेते, लेखक, निर्माते आणि समाजसेवक नाना पाटेकर यांचे आज पहाटे हृदयविकाराच्या झटक्याने निधन झाले. ते वयाच्या ७५ व्या वर्षी गोव्यातील डोना पौला येथील त्यांच्या घरी राहत होते.
प्राथमिक माहितीनुसार, त्यांना सकाळी तीव्र छातीत दुखणे झाले. वैद्यकीय पथक घरी पोहोचले तेव्हा ते बेशुद्ध अवस्थेत आढळले. तिथेच त्यांच्या बचावाचे प्रयत्न करण्यात आले आणि नंतर त्यांना डोना पौला येथील एका खासगी रुग्णालयात नेण्यात आले. रुग्णालयात डॉक्टरांनी सुमारे ४५ मिनिटे प्रयत्न केले, परंतु प्रतिसाद न मिळाल्याने पहाटे ५:२० वाजता त्यांना मृत घोषित करण्यात आले. पोस्टमॉर्टम आजच करण्यात येणार आहे.
या दुःखद बातमीने चित्रपटसृष्टी, राजकीय वर्तुळ आणि चाहत्यांमध्ये शोककळा पसरली आहे. सोशल मीडियावर #RIPNanaPatekar, #NanaPatekar आणि संबंधित हॅशटॅग ट्रेंड होत असून अनेक सेलिब्रिटी, चाहते आणि नेते श्रद्धांजली वाहत आहेत.
जीवन आणि कारकीर्द
विश्वनाथ पाटेकर उर्फ नाना पाटेकर यांचा जन्म १ जानेवारी १९५१ रोजी महाराष्ट्रातील मुरुड-जंजिरा येथे झाला. सर जे.जे. इन्स्टिट्यूट ऑफ अप्लाइड आर्ट्सचे विद्यार्थी असलेल्या नानांनी १९७८ मध्ये ‘गमन’ चित्रपटातून पदार्पण केले. ‘सलाम बॉम्बे’ (१९८८) आणि विशेषतः ‘परिंदा’ (१९८९) मधील भूमिकेने त्यांना राष्ट्रीय आणि फिल्मफेअर पुरस्कार मिळवून दिले.
त्यांच्या अभिनयाची खासियत म्हणजे तीव्र डायलॉग डिलिव्हरी, वास्तववादी शैली आणि बहुआयामी भूमिका. ‘क्रांतिवीर’ (१९९४) साठी राष्ट्रीय पुरस्कार (श्रेष्ठ अभिनेता), ‘अग्निसाक्षी’साठी आणखी एक राष्ट्रीय पुरस्कार, ‘अंगार’ आणि ‘अपहरण’साठी फिल्मफेअर बेस्ट व्हिलन असे अनेक गौरव त्यांच्या नावावर आहेत. ते फिल्मफेअरचे बेस्ट अॅक्टर, बेस्ट सपोर्टिंग अॅक्टर आणि बेस्ट व्हिलन हे तीनही पुरस्कार जिंकणारे दुर्मिळ अभिनेते होते. २०१३ मध्ये त्यांना पद्मश्री सन्मान मिळाला.
मराठी सिनेमात ‘नटसम्राट’ (२०१६), ‘डॉ. प्रकाश बाबा आमटे – द रियल हिरो’ यांसारख्या चित्रपटांनी त्यांना विशेष ओळख मिळवून दिली. अलीकडील काळात ते ‘वनवास’ (२०२४), ‘हाऊसफुल ५’ (२०२५), ‘ओ’रोमियो’ (फेब्रुवारी २०२६, इस्माइल खानची भूमिका) आणि ‘सुबेदार’ (२०२६) यांसारख्या चित्रपटांत दिसले होते.
समाजसेवा आणि वैयक्तिक जीवन
नाना पाटेकर केवळ अभिनेते नव्हते. त्यांनी टेरिटोरियल आर्मीत सेवा केली होती आणि कारगिल युद्धाच्या काळातही सहभागी होते. २०१५ मध्ये मकरंद अनासपुरे यांच्यासोबत स्थापन केलेल्या ‘नाम फाउंडेशन’द्वारे त्यांनी महाराष्ट्रातील दुष्काळग्रस्त शेतकऱ्यांना मोठी मदत केली. त्यांच्या साधेपणा, स्पष्टवक्तेपणा आणि सामाजिक बांधिलकीमुळे ते अनेकांसाठी प्रेरणास्थान होते.
त्यांचे निधन चित्रपटसृष्टीसाठी मोठा धक्का आहे. त्यांच्या अद्वितीय अभिनयाने आणि व्यक्तिमत्त्वाने भारतीय सिनेमावर अमिट ठसा उमटवला आहे. ईश्वर त्यांच्या आत्म्याला शांती देवो.
